Renata over haar ambassadeurschap: “Voor mij is het een nieuwe ervaring”

Renata woont al meer dan 16 jaar in België en is oorspronkelijk van Polen. Ze werkte meer dan 20 jaar voor justitie en was ook politiek actief in Polen. Aangespoord door een vriendin, besliste ze zestien jaar geleden om te emigreren van Polen naar België. Haar verhaal is er een van vallen en opstaan en een kritisch relaas over alle obstakels en moeilijkheden die ze als nieuwkomer ervaren heeft om een nieuw leven op te bouwen in België. “Voor mij is het een nieuwe ervaring”, vertelt Renate over haar beslissing om zich in te zetten als ambassadeur bij Vluchtelingenwerk Vlaanderen. 

Administratie en taal als barrières 

Renata wil de ingewikkelde administratieve rompslomp voor nieuwkomers in België onder de aandacht brengen en hoopt via haar eigen contacten de situatie op politiek niveau te veranderen. Ook op het vlak van respect voor andere culturen schort er wat vertelt Renata: “We komen hier en zijn bang om onze eigen taal te praten”. “Ik ben niet hetzelfde omdat ik veel ervaring heb. Ik ben flexibel en open. Maar niet alle mensen zijn open.” Volgens haar moeten mensen zich niet terughoudend opstellen om hun cultuur vrij te beleven. “Als je naar een winkel komt, is het niet belangrijk of je een hoofddoek aan hebt. Alleen respect. Respect is, jij bent klant en ik werk hier. Dat is respect.”  

Renata uit ook haar frustratie over het belang van het spreken van de landstaal: “Mensen zeggen altijd: mijn Nederlands is niet goed en excuseren zich dan. Waarom doen ze dat? Mijn Nederlands is ook niet goed. Ik heb negen jaar gewerkt en kon naar school omdat ik geen had tijd. Door het harde werk zijn mijn handen kapot en heb ik al vijf jaar niet meer kunnen werken. Maar waarom moet ik mij altijd verontschuldigen?” 

Begeleiding bij integratie 

Renata zegt dat nieuwkomers de maatschappij makkelijker zouden kunnen versterken als er meer begeleiding voorzien werd tijdens het integratieparcours. Het pijnpunt ligt volgens haar vooral bij de integratiecursussen. De kwaliteit hiervan laat te wensen over zegt Renata: “Deze cursussen moeten veranderen omdat de kwaliteit hiervan ondermaats is.” Er moeten sterke en professionele programma’s ontwikkeld worden die nieuwkomers kunnen helpen om sneller te integreren in de samenleving, maakt Renata duidelijk. Daar hoort ook psychologische hulp bij. Al voegt ze toe dat dit soms nog gevoelig kan liggen bij sommige nieuwkomers om hulp te zoeken. “Als mensen komen uit een oorlogssituatie, hebben ze soms een psycholoog nodig. Ze kunnen bang zijn als ze buitenkomen en in shock geraken omdat ze zich in een ander land bevinden met andere mensen”, geeft Renata mee. 

Als we nieuwkomers hun rol en positie willen versterken in de maatschappij, moeten we vooral kijken naar de politiek en van daaruit positieve veranderingen teweegbrengen die ten goede komen voor nieuwkomers. Zo worden we als samenleving in zijn geheel krachtiger, wat iedereen ten goede komt, ook in de rest van Europa, concludeert Renata.